Waarom lijkt het alsof niemand mij hoort of ziet?

Gepubliceerd op 17 januari 2018 om 21:16

Wat als je kind zorg nodig heeft en het niet krijgt?
Zowel medisch, op school, kdv of op een ander vlak of plek.
Zowel grote dingen als kleine dingen.

Wat als je kind zorg nodig heeft en het niet krijgt?
Zowel medisch, op school, kdv of op een ander vlak of plek.
Zowel grote dingen als kleine dingen.
Als jij als ouder strijd, voor je kind en tegelijkertijd zo kwetsbaar bent.
Kwetsbaar, omdat het gaat om je dierbaarste bezit.
Je kind, die jij als ouder het beste kent.
Jij bent de expert hierin en hoe komt het dan toch dat wat je zegt niet altijd serieus wordt genomen.
Terwijl, als een 'expert' van buitenaf/in functie iets zegt, heb je de ervaring dat wel iedereen lijkt te luisteren.
Het lijkt alsof niemand je hoort of ziet?
Je voelt je machteloos en alleen staan in alles.
Waar is diegene die echt aandacht heeft en naar je luistert. Alleen dat,kan al opluchten.

Het kan gaan om 'grote' dingen maar soms ook over hele kleine dingen die voor jou als ouder van belang is en die effect hebben op het welbevinden van je kind maar ook op die van jou als ouder.

Ik hoorde iemand zeggen: 'ik wil graag een gesprek met ouders om een 'acceptatie' traject in te gaan'.
Wie bepaalt dat jij als ouder,iets moet en kan accepteren.
En wie bepaalt voor jou dat dit het juiste en passende moment daarvoor is?
Misschien wil, kan of durf je als ouder dingen nog niet te accepteren om welke reden dan ook.
Overtuigen hiervan werkt averechts, luisteren zonder oordeel, nieuwsgierig zijn en met volle aandacht, is naar mijn idee wel een optie.

Ik moet denken aan een heftige en indrukwekkende documentaire die ik zag op 12-10-2016 bij zembla.
Over een jongetje Victor die in ademnood is en in het ziekenhuis ligt. Zijn ouders vragen om een tracheostoma een buisje in je luchtpijp. De artsen weigeren. Ondanks alle tegenstand en tegenwerking blijven ouders geloven in zichzelf en hun zoon. Uiteindelijk vinden zij een arts in het buitenland die dit buisje gaat plaatsen en binnen korte tijd  krabbelt Victor weer op en is hij weer de Victor hoe zijn ouders hem kennen.

Ook hier viel me op, dat er een conclusie wordt verbonden aan hetgeen wat op papier staat en niet vanuit het echte contact met de mensen waarover het gaat.

Ervaar je als ouder dat je alleen staat en levert dit stress en een gevoel van machteloosheid op. Heb je hier ondersteuning in nodig? Stuur een berichtje naar nienkecoacht@outlook.com
www.nienkecoacht.nl


«   »

Reactie plaatsen

Reacties

Er zijn geen reacties geplaatst.