Er komt niks uit mijn handen

Gepubliceerd op 2 maart 2018 om 18:58

Er komt niks uit mijn handen.

Ik zit al een aantal dagen met dingen in mijn hoofd. Dingen die ik op papier wil zetten, maar waarvan het niet lukt.
De woorden kloppen niet, of ik krijg niet geschreven wat ik precies wil zeggen. Het is niet goed genoeg. Dat heb ik niet alleen, met iets opschrijven, maar sowieso met in de actie gaan, op het moment.

Er komt niks uit mijn handen.

Ik zit al een aantal dagen met dingen in mijn hoofd. Dingen die ik op papier wil zetten, maar waarvan het niet lukt.
De woorden kloppen niet, of ik krijg niet geschreven wat ik precies wil zeggen. Het is niet goed genoeg. Dat heb ik niet alleen, met iets opschrijven, maar sowieso met in de actie gaan, op het moment.

Leuke dingen en ook minder leuke dingen.
Boeken die ik graag uit wil lezen, belastingaangifte doen(minder leuk), handtletteren, serie afkijken, gewoon heerlijk ff nixen, mijn ideeen uitwerken. Heerlijk vind ik het, als ik die vinkjes kan zetten, als ik iets gedaan heb. Maar die vinkjes komen er momenteel even niet. Ik kan mij er niet toe zetten.
Aan de ene kant vervelend, want dan blijft het in mijn hoofd zitten en aan de andere kant, ook lekker om even niks te hoeven.


Ik zie wel een aantal van de quotes langskomen die ik onlangs geplaatst heb.
“Slecht weer bestaat niet, slechte kleding wel”. Ik heb echt een hekel aan kou. Ik ga nog liever in de regen lopen. En kom nu dus, als het niet hoeft, niet buiten nu.
Niet perfect is ook goed”. Mijn geschreven stukjes, staan er zoals ik ze was begonnen. Maar ik vind ze niet goed genoeg, dus plaats ik ze nog niet. Maar waarom eigenlijk niet?Maakt toch niet uit, als het anders is dan ik in mijn hoofd heb?
Doordat ik van alles in mijn hoofd heb en alles graag wil doen, kan ik maar niet starten met iets. Dus de focus, is even zoek zou je kunnen zeggen.
Ik heb dit niet alleen op deze vlakken, maar heb dit dan ook vaak met kleding die ik aan doe. Niks lijkt dan leuk, en zit net niet zoals ik wil.
Ik wil graag iets met mijn gezin doen, ergens naar toe. Maar wat? Ook hier kom ik niet op hetgeen wat leuk en ‘warm’ is op dit moment.
Sporten of wandelen komt er dan ook niet van, want ja binnen is het heerlijk warm en ook ik heb vakantie. Terwijl ik aan de andere kant ook weet dat ik het heerlijk vind, als ik weer geweest ben.
Wat ik wel heerlijk vond, was dat ik mij gisteren genesteld heb op de bank. Met een kopje thee en een boek. Ik heb het boek uitgelezen, wat ik overigens weken netjes mee naar beneden nam en s’avonds weer netjes mee naar boven. Om er vervolgens geen letter in te hebben gelezen.

De post die ik enige tijd netjes geordend had, wil ik nog steeds in mappen doen. En staat geduldig op mij te wachten.
Ik weet dat het makkelijker is, om mails en betalingen direct te doen. Dan is het uit je hoofd. Maar ook dat soort dingen, liggen een tijdje voordat ik het aanpak.

En ondanks al deze dingen, merk ik dat er diep van binnen iets zit. De overtuiging dat ik vind dat in de actie moet zijn. Terwijl ik verlang naar even rust en niks doen.
“Niks moet, niksen mag” is hier dan weer een mooie quote bij.
En die tijd blijft ook een trigger voor mij, want oh wat gaan die dagen en tijd snel.  En alles neemt altijd meer tijd in beslag dan ik vooraf had bedacht. Even naar de stad, resulteert toch vaak in iets langer in de stad dan gepland.
Even een fb post maken, neemt als snel de dubbele tijd in beslag dan ik had gepland.
Even koken, duurt ook vaak langer, simpwelweg omdat ik hier echt geen geduld voor hebJ
Terwijl ik dit schrijf, betrap ik mij erop, dat ik ook vaak afgeleid ben, van hetgeen wat ik wil doen.
Dat kan zijn omdat mijn kinderen iets vragen, of omdat er even iets in mijn gedachten oppopt, wat ik echt niet mag vergeten. Of gewoon omdat ik een berichtje binnen krijg en ik de verleiding niet kan weerstaan om toch even te klijken.

Wat heeft dit met het ouderschap te maken?
Ik kijk naar mijn zoontjes en bedenk: ‘ik vind het zo fijn dat ze lekker buiten kunnen spelen en ff kunnen doen wat ze zelf willen’.
Voordat ze weer momenten op school hebben waar ze dingen moeten doen, waar ze echt geen zin in hebben.
Dat is wat ik nu ervaar, terwijl ik bezig ben met de belastingaangifte.

En weer komt er een quote in mij op van het omdenken:
“Op school: zit stil, wees rustig, hou je mond.
Op het werk: wees assertief, kom met ideeen, doe pro- actief”


Herkenbaar?
Help mij met inspiratie en laat weten over welke onderwerpen jij graag wilt, dat ik daar iets over schrijf.
of stuur een pb of mail naar nienkecoacht@outlook.com
Ps. Zou dit dan toch iets te maken kunnen hebben met loslaten?Iets wat ik deze week ook meerdere malen in gesprekken gehoord heb.


«   »

Reactie plaatsen

Reacties

Er zijn geen reacties geplaatst.